“Evet, ve…” Hikâyesi
Grupça, her seferinde bir cümleyle tek bir hikâye kurun; her cümle öncekini kabul etsin ve yeni bir şey eklesin.
- Oyuncular 3–10 (en iyi 4–7)
- Oyun süresi 10–20 dk
- Malzeme Malzeme gerekmez
- Hareket Oturarak
Hızlı kurallar
- Sunucu bir açılış cümlesi okur.
- Her oyuncu “Evet, ve…” diye başlayan bir cümle ekler.
- Önceki oyuncunun söylediğini asla iptal etmeyin ya da yalanlamayın.
- Çemberin iki turundan sonra sıradaki oyuncu kapanış cümlesini söyler.
Kurulum
- Herkesin birbirini rahatça duyabileceği biçimde oturun.
- Fikri bir solukta açıklayın: son kişinin söylediği artık doğrudur; sizin işiniz ona bir şey eklemek.
- Bir açılış cümlesi seçin — kendiniz uydurun ya da sunucu görünümündekilerden birini kullanın.
- Uzunlukta anlaşın. Çemberin iki tam turu ve ardından bir son, çoğu grup için uygundur.
Nasıl oynanır
- Sunucu açılış cümlesini yüksek sesle okur.
- Sunucunun solundaki oyuncu “Evet, ve…” sözleriyle başlayan bir cümle ekler.
- Sonraki her oyuncu aynısını yapar ve kendinden hemen önceki cümlenin üzerine kurar.
- Bir cümle önceki olayları geri alamaz — “hepsi rüyaymış” yok, “aslında bu hiç olmadı” yok.
- Takılan oyuncu “Evet, ve bu sırada…” diyerek başka bir karakter ya da yerle ilgili bir ayrıntı ekleyebilir.
- Çemberin iki tam turundan sonra sıradaki oyuncu “Ve sonunda…” diye başlar ve hikâyeyi kapatır.
Oyun nasıl biter
Hikâye, çemberin iki turundan sonra “Ve sonunda…” cümlesiyle biter. Üç hikâye rahat bir settir. Puanlama yoktur; grup bir kazanan isterse hikâyeyi en çok değiştiren cümleye oy verin.
Oturarak oynamak
Zaten oturarak oynanır. Hiçbir adım ayağa kalkmayı ya da hareket etmeyi gerektirmez.
Sunucuya ipuçları
- En sık tökezleme, hikâyeyi tıkayan bir şaka eklemektir. Kuralı nazikçe hatırlatın — önce kabul et, sonra ekle.
- Küçük ve somut eklemeler en iyisidir. “Evet, ve kapı kilitliydi” cümlesi, sıradaki oyuncuya dramatik bir sürprizden fazlasını verir.
- Birbirini tanımayan misafirlerle, en sıradan görünen açılış cümlesiyle başlayın.
- Hikâye rahatsız edici bir yere kayarsa sahneyi değiştirmek için “Evet, ve bu sırada…”yı kendiniz kullanın.
Varyasyonlar
Tür ayarı. Başlamadan bir tür seçin — polisiye, doğa belgeseli, yemek programı — ve bütün hikâyeyi o üslupla anlatın. Çekingen oyunculara ödünç alacakları bir ses verir.
Evet, ve hatırlıyor musunuz. Hikâyeyi ortak bir anı gibi anlatın. Her cümle “Evet, ve hatırlıyor musunuz, hani biz…” diye başlar. Hikâyeyi bütün grubun birlikte yaptığı bir şey gibi kurmak, onu buluşmalarda özellikle sıcak kılar.
Başlangıç fikirleri: Açılış cümleleri
- Köy panayırının sabahı, ödüllü kabak ortada yoktu.
- Asansör iki kat arasında durdu ve biri yanında pasta getirmişti.
- Piyanoyu kimin sipariş ettiğini kimse hatırlamıyordu.
- Harita açıkça bir göl gösteriyordu, ama ortada yalnızca koyun dolu bir tarla vardı.
- Tam öğle vakti, kasabadaki bütün saatler geriye doğru işlemeye başladı.
- Yeni komşular gece yarısı taşındı; yanlarında yalnızca bir merdiven vardı.
- Vapur ilk kez erken gelmişti.
- Tarifte “dört kişilik” yazıyordu, ama kırk kişi gelmişti.
- Sis kalktığında köprü başka bir renkteydi.
- Koli, içindeki kimseye değil, evin kendisine gönderilmişti.
- Koro bir yıldır tek bir şarkıyı çalışıyordu ve o gece büyük geceydi.
- Biri otoyol boyunca ayçiçekleri dikmişti.
- Müzenin en eski tablosuna bir gecede fazladan bir kişi eklenmişti.
- Tatilin son günü, çekilen deniz geri gelmedi.
Süreler editoryal tahmindir, test sonucu değildir. Açıklık ve tutarlılık açısından editoryal olarak kontrol edildi. Gerçek gruplarla test edildiğini iddia etmiyoruz.